Polska Szkola w Dublinie

Polska Szkola w Irlandii

  • POLSKA AKADEMIA WIEDZY W DUBLINIE im. A.MICKIEWICZA

    O'CONNELL SECONDARY SCHOOL
    North Richmond Street, Dublin 1
    www.szkolapak.com
    0872 55 99 18
  • DRODZY RODZICE !

    PRZED PAŃSTWEM WYBÓR SZKOŁY POLONIJNEJ DLA DZIECKA.

    Zachęcamy do wyboru Polskiej Akademii Wiedzy w Dublinie.
    Dzięki wykwalifikowanej kadrze pedagogicznej Wasze dzieci będą
    - poszerzać zakres przyswajanego języka o słownictwo, frazeologie oraz konstrukcje gramatyczne
    - poznawać w ciekawej formie literaturę, historię, geografię i kulturę polską
    - lepiej rozumieć kraj pochodzenia rodziców
    - przygotować się do matury z języka polskiego
    - skorzystać z szerokiej oferty bibliotecznej szkoły
    - uczęszczać na zajęcia z logopedą
  • OFERTA SZKOŁY

    Zajęcia obowiązkowe od godz. 9.00 do 13.15

    - przedszkole dla 3 – 4 latków
    - oddział przedszkolny dla 5 – 6 latków
    - edukacja wczesnoszkolna dla klas 1-3
    - nauczanie przedmiotowe dla klas 4 – 8 oraz liceum
    - przygotowanie do matury z języka polskiego

    Zajęcia dodatkowe od godz.13.20 do 15.00

    - koło plastyczne
    - koło sportowe
    - zajęcia chemiczno – fizyczne
    - język angielski dla rodziców
    - ZUMBA dla dzieci i rodziców ( zajęcia dopłacane przez rodziców)
    - klub LEGO (zajęcia dopłacane przez rodziców)
  • Organizujemy uroczystości, akademie, konkursy szkolne i polonijne.

  • Uczniowie wraz z nauczycielami redagują gazetkę szkolną.

  • Nasi uczniowie wyjeżdżają do Polski na obozy organizowane przez SENAT RP koordynowane przez Stowarzyszenie WSPÓLNOTA POLSKA

  • Odwiedzamy też zaprzyjażnioną szkołę w Płońsku oraz gościmy w Irlandii uczniów i nauczycieli tej szkoły

  • ZACHĘCAMY PAŃSTWA DO ODWIEDZENIA NASZEJ

    STRONY WWW.SZKOLAPAK.COM

    ORAZ FACEBOOK

    ZAPRASZAMY !!!

JAN PAWEŁ II (1920-2005)

 W duchu wdzięczności chcemy 18 maja zaspiewac ‘Barkę’ - jedną z ulubionych pieśni Papieża. Jesli ktoś z Was drodzy uczniowie chciałby podzielić się z nami swoim śpiewem, zachęcamy do wysłania nagrania do wychowawcy klasy. Następnie zamieścimy na stornie szkoły.

 

 

 

 

JAN PAWEŁ II (1920-2005)

 

"Chcę powiedzieć na zakończenie, że właśnie ta oazowa pieśń wyprowadziła mnie z Ojczyzny przed dwudziestu trzema laty. Miałem ją w uszach, kiedy słyszałem wyrok konklawe. Z nią, z oazową pieśnią nie rozstawałem się przez wszystkie te lata. Była jakimś ukrytym tchnieniem Ojczyzny. Była też przewodniczką na różnych drogach Kościoła. I ona przyprowadzała mnie wielokrotnie tu, na te Błonia pod Kopiec Kościuszki..." (Jan Pawel II, Krakow)

 

 

https://www.youtube.com/watch?v=csjs3iSVzXE

 

Nazywał się Karol Wojtyła. Dla przyjaciół Lolek. Być przyjacielem Karola… kto by nie chciał? Mieć za przyjaciela (przyszłego) Świętego… Tak po prostu. Zwłaszcza, że Ten Człowiek nie stronił od ludzi. Jako mały chłopak był zawsze wśród kolegów. Na studiach podobnie. Potem jako duchowny – chciał być dla każdego, kto był w potrzebie. Jednał, kochał, modlił się i słuchał. Rozumiał ludzi i ich problemy. Był wrażliwym i mądrym człowiekiem. Od dzieciństwa powierzał swoje życie Bogu w codziennej modlitwie, z którą nie ustawał aż do końca. Trudne doświadczenia z młodości połączone z wytrwałym i ufnym kontaktem z Bogiem, stanowiły solidny fundament, na którym opierała się jego misja życia.

 

 

 

„Tu wszystko się zaczęło…”

https://www.youtube.com/watch?v=r1-9yUI6Uho

 

 

Urodził się 18 maja 1920 r. w Wadowicach. Jego ojciec – Karol senior – był żołnierzem (porucznikiem). Matka – Emilia z d. Kaczorowska – zajmowała się domem i wychowaniem dzieci. Karol miał o 14 lat starszego brata – Edmunda. Miał też siostrę, Olgę, która zmarła niedługo po urodzeniu. Mama była głęboko wierząca i wymarzyła (wymodliła?) sobie, by jeden syn był lekarzem, a drugi księdzem – nieważne w jakiej kolejności. Emilia była dość chorowitą osobą. Zmarła w wieku 45 lat, kiedy Karol miał niespełna 9 lat, a Edmund 23 lata – kończył studia medyczne w Krakowie.

 

Wrażliwy chłopak

 

W wieku 10 lat Karol rozpoczyna naukę w Gimnazjum Męskim w Wadowicach. Tu zachwyca się poezją i teatrem. Należy do szkolnego kółka teatralnego – tam odkrywa i stopniowo rozwija swoją pasję aktorską. Karol jest pilnym uczniem, lubianym i towarzyskim kolegą. Lubi sport, aktywność fizyczną. Niewykluczone, że wzór i zapał ku temu czerpie też od swojego starszego brata Edmunda, którego darzy ogromnym autorytetem. Niestety, gdy Karol ma 12 lat, jego ukochany brat nagle umiera (jako młody lekarz zaraża się śmiertelną szkarlatyną w czasie opieki nad chorymi).

 

 

 

„Kiedy Bóg drzwi zamyka, to otwiera okno”

 

Wojtyłowie – ojciec i syn, przybyli do Krakowa w 1938 r. Tata zajmował się domem, a młody Karol studiami.

Wojtyła studiował polonistykę tylko przez rok. W międzyczasie brał czynny udział w spotkaniach koła teatralnego.

We wrześniu 1939 r. na Polskę najechały niemieckie wojska. Nie oszczędzili także Krakowa. Karol wraz z innymi studentami był świadkiem aresztowania 183 profesorów swojej uczelni (UJ), którzy zostali wywiezieni do obozu koncentracyjnego.

Wraz ze znajomymi z koła teatralnego podjął walkę „słowem”. Po kryjomu wieczorami spotykali się i przy muzyce Szopena recytowali dzieła polskich poetów. By uniknąć wywiezienia na przymusowe roboty do Niemiec, zgłosił się na ochotnika do pracy w kamieniołomie na Zakrzówku. Potem przeniesiono go do zakładów chemicznych „Solvay” w Borku Fałęckim.

W lutym 1941 r. nagle umiera jego ojciec, Karol senior. Ostatnia, najbliższa osoba z rodziny. Karol wstępuje do krakowskiego seminarium duchownego. Zajęcia w seminarium, w czasie okupacji odbywały się potajemnie i w trybie eksternistycznym.

Karol Wojtyła przyjmuje święcenia kapłańskie już po wojnie, 1 listopada 1946 r. w kaplicy Pałacu Arcybiskupów. Następnego dnia – w Zaduszki, w krypcie św. Leonarda w Katedrze Wawelskiej – neoprezbiter ks. Karol Wojtyła odprawił swoje trzy pierwsze Msze święte za zmarłych rodziców i brata.

 

Ksiądz doktor wujek Karol 

 

Latem 1948 r. wraca z Rzymu i rozpoczyna pracę duszpasterską w parafii w Niegowici (wieś w diecezji krakowskiej) oraz kontynuuje studia na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Niecały rok później, na wiosnę 1949 r. zostaje przeniesiony do Krakowa, do parafii św. Floriana. Tutaj organizuje życie duszpasterstwa akademickiego, organizuje kursy dla narzeczonych, prowadzi rekolekcje, co tydzień odprawia mszę akademicką. Wyjeżdża ze studentami na wyprawy kajakowe, wędrują po górach. Czasy rządów komunistycznych nie sprzyjały Kościołowi i wierze – kontakty z osobami duchownymi były niemile widziane przez władze. By uniknąć podejrzeń, młodzi nazywali ks. Karola „wujkiem”. W trakcie tych wypraw, wieczorami odbywały się dyskusje na różne, ważne dla młodych tematy.

Ks. Wojtyła potrafił znaleźć wspólny język nie tylko z młodymi, ale i z naukowcami, lekarzami, profesorami. Jednocześnie, pod pseudonimem, pisze wiersze i publikuje artykuły w prasie. Był wykładowcą na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Wykładał tam przedmioty związane z etyką. Latem 1958 r., w wieku 38 lat, dostaje nominację na biskupa pomocniczego Archidiecezji Krakowskiej.

 

Totus Tuus

28 września 1958 w Katedrze Wawelskiej otrzymuje sakrę biskupią. Tego dnia bp Karol Wojtyła całą swoją posługę i siebie zawierza Matce Bożej, czyniąc słowa „Totus Tuus” (Cały Twój) swoim zawołaniem biskupim, a potem także papieskim.

W 1967  papież mianuje go kardynałem.

Mimo tytułów i awansów, bp Karol nie dystansuje się do ludzi, pozostając tak samo troskliwym kapłanem, jakim był do tej pory. Był człowiekiem o wysokim poczuciu odpowiedzialności za misję, którą mu powierzył Bóg. Siły do „udźwignięcia” Kościoła w trudnych i niesprzyjających Kościołowi czasach komunizmu w Polsce, czerpał nieustannie z Eucharystii i osobistej, wytrwałej modlitwy. Owocem jego wymodlonej i wytrwałej postawy sprzeciwu wobec ówczesnych władz komunistycznych było m.in. wybudowanie kościoła na terenie nowopowstałego miasta-dzielnicy robotniczej – Nowej Huty. Miasto to miało być miejscem bez religii, miejscem bez Boga. Staraniami biskupa krakowskiego – Wojtyły, wzniesiono tam świątynię „Arka Pana”, która stała się symbolem zwycięstwa Boga nad ówczesną ateistyczną władzą Polski Ludowej.

Najwięcej uwagi skupiał jednak na młodzieży, którą nie bez przyczyny traktował jako „sól ziemi i światłość świata”. Troska o młodzież była dla kardynała Wojtyły sprawą podstawową, wiedział, że ma ona ogromny wpływ na przyszłość Kościoła, Ojczyzny i świata. Lubił muzykę, lubił śpiew i miał nietuzinkowe poczucie humoru, czym sobie zaskarbił niejedno młode serce. Nie zmieniło się to nawet wtedy, kiedy został papieżem.

 

 

 

Habemus papam

 

https://www.youtube.com/watch?v=cHN7Xjc-UQA

 

 

16 października 1978 r. kardynał Karol Wojtyła został wybrany na następcę św. Piotra. Przyjął imię Jan Paweł II… i Maryję, jako powierniczkę i opiekunkę jego kolejnej misji dla Kościoła.

Od setek lat pierwszy papież nie-Włoch. Pierwszy papież-Polak. Pierwszy papież-pielgrzym. Pierwszy, który „40-krotnie okrążył Ziemię”, by móc spotkać się z każdym człowiekiem spragnionym Miłości, szacunku i pokoju. 

 

„Nie ma to tamto – Subito santo!”

Karol Wojtyła nie zmieniał swojego stylu czy sposobu duszpasterzowania w Kościele. U podstawy jego życia – niezmiennie od dzieciństwa – była modlitwa, jego osobisty kontakt z Bogiem.Bogu też powierzył młodzież z całego świata, będąc już u kresu sił, na łożu śmierci. Pamiętał o młodych. I zapewne nadal gotowy jest orędować za nami u Niego.

Jan Paweł II zmarł 2 kwietnia 2005 r. o godz. 21.37, w wigilię święta Miłosierdzia Bożego. Proces beatyfikacyjny rozpoczął się miesiąc po jego pogrzebie. Po sześciu latach został błogosławionym – 1 maja 2011 r. w Święto Miłosierdzia Bożego, beatyfikowany przez papieża Benedykta XVI. W trzy lata później kanonizowany przez papieża Franciszka – 27 kwietnia 2014 r., także w Niedzielę Miłosierdzia Bożego. Św. Jan Paweł II jest patronem rodzin i Światowych Dni Młodzieży.

https://diecezja.pl/100-lecie/

 

Włącz Polskę ORPEG Ambasada Rzeczypospolitej Polskiej Semper Polonia